اخبار اندیشه روزنامه شماره ۶۴۸۷

بهره‌وری نه تنها در بین کشورها تفاوت چشم‌گیری دارد، بلکه در طول زمان در یک کشور نیز تغییر می‌کند. یک فرض طبیعی این است که بیشتر رشد بهره وری که اتفاق می‌افتد نتیجه تغییرات در فناوری است. این فرض به‌ویژه برای پیشرفته‌ترین و ثروتمندترین کشورها منطقی به نظر می‌رسد. اغلب ما حتی می‌توانیم یک پیشرفت تکنولوژیک خاص (برای مثال، موتور بخار یا شبکه برق) را با دوره خاصی از رشد بهره‌وری مرتبط کنیم. با این حال، وقتی به تفاوت‌های بهره‌وری بین کشورها نگاه می‌کنیم، تصویر پیچیده‌تر می‌شود. بهره‌وری در کشورهای فقیر بسیار کمتر از کشورهای ثروتمند است؛ اما واضح نیست که دلیل آن شکاف در فناوری باشد. مهم‌ترین شواهد در مقابل مقصر دانستن شکاف در بهره‌وری در عقب‌ماندگی تکنولوژی این است که بسیاری از پیشرفته‌ترین فناوری‌ها در کشورهای فقیر استفاده می‌شوند.

اگر اعداد جدول «الزامات تسهیلات، تادیه بدهی و افزایش سرمایه» را بدون پیش ‌فرض و صرفا عددی بخوانیم، یک تصویر روشن از رفتار واقعی دولت با ابزارهای اعتباری و بدهی به‌دست می‌آید؛ تصویری که حتی بدون رجوع به جدول اصلی هم دقیقا نشان می‌دهد چه چیزی ثابت مانده، چه چیزی تازه اضافه شده و چه چیزی عقب نشسته است. در این جدول، چهار ردیف اصلی وجود دارد که هرکدام یک پیام مشخص دارند.