در روزهای اخیر، تنش میان ایران و آمریکا بار دیگر به نقطهای کمسابقه رسیده است؛ تنشی که بازتاب آن تنها به سطح سیاسی و امنیتی محدود نمانده و بلافاصله در رفتار بازارهای جهانی نیز منعکس شده است. نوسان در بازار انرژی، افزایش تقاضا برای داراییهای امن همچون طلا و حساسیت دوباره نسبت به گلوگاههای راهبردی عرضه، همگی گواه آن است که این رویارویی صرفا یک بحران دوجانبه یا منطقهای نیست، بلکه متغیری اثرگذار در معادلات اقتصاد جهانی به شمار میرود. با این حال، تمرکز غالب بر ابعاد امنیتی و نظامی این تنش، اغلب ما را از مشاهده لایهای عمیقتر بازمیدارد؛ لایهای که در آن، انرژی و منطق اقتصاد سیاسی حاکم بر بازار آن، نقشی تعیینکننده ایفا میکند.