اخبار آرشیو روزنامه روزنامه شماره ۶۵۰۳

سیر تاریخی تورم در ایران، چهار دوره اصلی با ویژگی‌های مشخص را برجسته می‌کند. دوره نخست از سال ۱۳۱۶ تا اوایل دهه ۱۳۳۰ با نوسانات شدید، جهش‌های بالای ۱۰۰درصد و حتی تورم منفی همراه بود که بیشتر ناشی از جنگ جهانی، بی‌ثباتی سیاسی و اختلالات عرضه بود. در دوره دوم، از ۱۳۳۰ تا ۱۳۵۲ اقتصاد وارد دوره‌ای باثبات با میانگین تورم حدود ۶درصد شد. پس از سال ۱۳۵۲ تا سال ۱۳۹۶ همزمان با جهش درآمدهای نفتی، انقلاب، جنگ و آغاز دوره سازندگی و اصلاحات، تورم دورقمی مزمن به ویژگی دائمی اقتصاد ایران تبدیل شد. در دوره چهارم، از ۱۳۹۷ تاکنون، اقتصاد وارد فاز جدیدی شد؛ میانگین تورم به حدود ۴۳درصد رسید و تورم بالا به یک «تعادل جدید» بالاتر متمایل شد. به گفته اقتصاددانان، اگرچه رشد نقدینگی عامل پایه تورم بلندمدت است، اما در سال‌های اخیر، جهش انتظارات تورمی باعث شکل‌گیری «مارپیچ تورمی» شده‌ و خروج از این وضعیت نیازمند اصلاح سیاست خارجی، بازسازی اعتماد عمومی و اصلاحات عمیق بودجه‌ای و بانکی است.

شاخص محیط کسب‌وکار در پاییز سال جاری بدترین میزان از بهار سال۱۳۹۸ را ثبت کرده است. بر اساس گزارش اتاق بازرگانی ایران، شاخص مذکور در تمام مناطق کشور در محدوده نامطلوب قرار دارد و شرایط تولید در استان‌های مولد همچون فارس، آذربایجان‌شرقی و تهران بدتر از میانگین کشور ارزیابی شده است. مهم‌ترین عامل محیط نامطلوب تولید، وجود ریسک‌های متعدد در اقتصاد کشور است؛ بحرانی که توان برنامه‌ریزی صاحبان بنگاه‌ها را به حداقل رسانده و تولید را در وضعیتی سرگردان قرار داده است.

۱۷ بهمن ۱۴۰۴ مسقط بار دیگر به کانون دیپلماسی پنهان تبدیل شد. درحالی‌که هتل‌های مجلل این شهر ساحلی میزبان هیات‌های ایرانی و آمریکایی بودند، بیش از آنکه فضای گفت‌وگوها به بوی کندر معروف عمان آغشته باشد، بوی بیم و امید در میانه تنش‌های فراگیر بر فضا حاکم بود. با این همه، پایان کمابیش مثبت این نشست چندساعته تا حدی توانست بر فضای سنگین حاکم بر مسقط غلبه کند. آنجا که عراقچی پس از سه مرحله مذاکره غیرمستقیم تاکید کرد شروع خوبی بود و پس از مشورت با پایتخت‌ها مذاکرات ادامه پیدا می‌کند.

رالی صعودی بازارهای جهانی که تا هفته‌های اخیر نوید تداوم رشد را می‌داد، اکنون جای خود را به موجی از فروش و ریسک‌گریزی داده است. سقوط فلزات، رمزارزها و شاخص‌های سهام و هجوم سرمایه به اوراق خزانه‌داری، نشانه چرخش عمیق در انتظارات است. سهام آمریکا زیر فشار داده‌های ضعیف بازار کار و ابهام در مسیر سیاست پولی عقب نشست، رمزارزها با فروکش هیجان سفته‌بازی و خستگی سرمایه‌گذاران خرد سقوط کردند و فلزات گران‌بها قربانی خروج شتاب‌زده سرمایه و بسته‌شدن موقعیت‌های اهرمی شدند.