دنیای اقتصاد: دیماه ۱۴۰۴، بازار مسکن تهران ناآرام بود. میانگین قیمتها بالا رفت و تعداد فایلهای عرضهشده به شدت کم شد. این اعداد چه معنایی دارند؟ آیا افزایش قیمت و کاهش عرضه همزمان، واقعاً پارادوکس است یا بازتاب تغییر رفتار خریداران و تحولات بازارهای موازی مثل دلار و طلا؟
دنیای اقتصاد: گزارش جدید مرکز آمار ایران از ادامه روند کاهشی تورم در بازار اجاره مسکن کشور حکایت دارد. بر اساس این گزارش، نرخ تورم اجاره در دیماه سال ۱۴۰۴ به کمترین سطوح خود در ماههای اخیر رسیده است.
بازار میکروآپارتمانهای تهران با «عدم تعادل کاملا محسوس» روبهرو شده است. از یکسو گرایش به خرید واحدهای ۳۵ تا ۴۰ مترمربع، بیشاز گذشته وجود دارد؛ بهویژه در رکود فعلی معاملات. از سوی دیگر این فایلها تنها ۲.۵درصد عرضههای موجود را تشکیل میدهند و عملا به «سکه طلای» بازار مسکن تبدیل شدهاند؛ پرتقاضا اما غیرقابل دسترس. تفاوت بازار میکروخانهها با دیگر واحدها، «حجم بالای تقاضا» است که با لحاظ چشمانداز قدرت خرید و اجاره خانه، دستکم تا سالهای آینده بالا خواهد ماند. با این حال، در مقابل تولید مسکن ۳۵متری سنگ بزرگی وجود دارد.
شهرداران پوپولیست خیابانها را به خودروسواران میدهند یا از آنها پس میگیرند؟ «اکونومیست» پاسخ داد
چرا برنامهریزان شهری تا این حد به دوچرخهها علاقهمند شدهاند؟ برای درک این موضوع کافی است در خیابان «سنت دنیس» مونترال توقف کنید و وسایل نقلیه عبوری را بشمارید. بر اساس گزارشی از نشریه «اکونومیست»، در یک پنجشنبه آفتابی و تنها در ۱۰ دقیقه از ساعات اوج ترافیک، خبرنگار این نشریه ۱۳۲ دوچرخه را شمارش کرد (که دستکم ۶ مورد از آنها کودکانی را حمل میکردند). در همین زمان، در خط ویژه و پهنتر خودروها، تنها ۸۲ اتومبیل (که تقریبا همه تکسرنشین بودند) و یک دستگاه اتوبوس شهری با سرعتی بسیار پایین در حرکت بودند.